twice-born-poster

Venuto al mondo – Twice Born (2012)

Bračni par Margareta Mecantini () i Serđo Kastelito () poznati su po svom zajedničkom radu na nekoliko filmova, Kastelito kao režiser i glumac, a Mecantini kao pisac romana po kojima se adaptiraju scenariji. Najpoznatije od njihovih ostvarenja je Don’t Move (2004) sa Penelopom Kruz () u glavnoj ulozi. Osam godina kasnije Kastelito režira melodramu Twice Born, ponovo po romanu Mecantini i sa Kruz u glavnoj ulozi.twice-born-poster

Radnja filma počinje u sadašnjem vremenu kada Džema kreće sa svojim sinom Pjetrom iz Italije u Sarajevo, na izložbu fotografija snimljenih tokom rata u Bosni. Autor izložbe je njen preminuli muž amerikanac Dijego. Dolaskom u Sarajevo Džema pokušava da približi (poprilično neuspešno) Pjetru njegovog oca i počinje da se priseća svoje tragične ljubavne priče, koja je počela tokom zimskih olimpijskih igara 1984. godine. Od ovog trenutka radnja se naizmenično događa u prošlosti i sadašnjosti, a najveći deo filma tokom opsade Sarajeva. Zbog saznanja da neće moći da imaju decu, veza između Džeme i Djega počinje da se komplikuje, a obostrane unutrašnje frustracije glavnih likova dovode do kraha njihove ljubavi i tragičnih posledica za njihovu budućnost.

Ono što dominira ovim ostvarenjem jeste prezasićenost pompeznim kliše frazama koje se nastavljaju iz jedne scene u drugu. Zatim, tragični događaji opsade i masakra koji su se dogodili u Sarajevu u filmu su prikazani samo kao scenografija za neprekidne svađe i komešanja među glavnim likovima, koje opet nemaju veze sa istim. Sledeća stvar koja je zapanjujuće nelogična i konfuzna u Twice Born je neočekivani obrt, negde pred kraj filma, koji kao da je pao sa Marsa i od ove ljubavne ratne drame pravi ljubavni ratni triler. Što se tiče glumačke ekipe najveći “fail” je definitivno Emil Hrš () koji se toliko uneo u ovaj lik da je potpuno preglumio svaku emociju, od preterano srećnog i veselog do usiljeno depresivnog i besnog. Kruz je takođe prilično loša, sa momentima prenaglašene facijalne ekspresije i generalne fizičke gestikulacije. Definitivno jedini koji je pružio solidan performans jeste bosanski glumac Adnan Hasković kao Gojko, najbolji prijatelj naših tragičnih protagonista.

Uz sve navedeno, film je toliko razvučen sa gomilom nepotrebnih sekvenci, kao npr. ona u kojoj glavni likovi igraju na snegu uz pesmu “Ne spavaj mala moja” legendarne jugoslovenske grupe Bijelo dugme. Previše bljutavih, izlizanih i toliko puta prežvakanih rečenica, očajan pokušaj prikazivanja ozbiljnih tema kao što su ljubav, majčinstvo, rat, prijateljstvo…Ako ste ljubitelj ratnih ili ljubavnih drama, nažalost, sigurno možete pronaći nešto mnogo bolje od ovog ostvarenja.

Ocena 3/10

autor recenzija: Sandra VujoševićOR_Twice Born 2012 Movie Wallpaper 800x600

Leave a Reply

4 Comments

  1. woonie

    Odlicna kritika jednog od najgorih filmova 2013-e, mozda cak i preblaga 😀

  2. Kristina

    U potpunosti se ne slažem sa autorkom recenzije. Draga, Vi očigledno ne razumete ni činjenice iz filma bazirane na realnosti, a ni te spone majka-dete, žena-muškarac. Sjajan film, preporučujem svima da ga pogledaju – ljubav, suze, rat, tragedija, restrospektiva, borba, pouka!

  3. dora

    Pročitati treba knjigu u originalu, na talijanskom
    pa onda kritizirati film…

Next ArticleThe Bling Ring (2013)